انجمن‌
درود به شما کاربر گرامی
شما عضو انجمن نيستيد! برای دسترسی به تمام امکانات انجمن عضو شويد! عضويت شما در انجمن کمتر از يک دقيقه زمان خواهد برد

پس از عضو شدن، شما می‌توانید در این انجمن فعالیت کنید






 
الرئيسيةمكتبة الصورپرسشهاي متداولجستجوگروههاي کاربرانثبت نامورود

شاطر | 
 

 سپندار مذگان روز عشق ايرانيان باستان

مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي اذهب الى الأسفل 
نويسندهپيام
Saeid
مدیر کل سایت
مدیر کل سایت


شمار پست‌ها : 1204
اعتبار : 351
تاریخ پیوستن : 2012-01-26
سن : 25
ذكر

پستعنوان: سپندار مذگان روز عشق ايرانيان باستان   12/2/2012, 05:59

به نام خدا

وقتی به آغاز و چگونگی اين رويداد مي انديشم، به نظرم همه چیز گیج و پیچیده می آید!
ولي انگار این گیجی چندان هم شگفت و دور از انتظار نیست، چون عبارت ضربه فرهنگی را چنین تعریف كرده اند: دگرگوني در فرهنگ كه موجب به وجود آمدن گیجی، سردرگمی و هیجان می شود.
این ضربه چنان نرم و آهسته بر پیكر مردم ما فرود آمد كه جز گیجی و بی هویتی پی آمد آن چیزی نفهمیدیم!
شاید مردم بسياري را ببینید كه واژه ي Hi و Hello را با گويش غلیظ Americanاش بر زبان مي آورند.
ولي شمار كساني كه واژه درود رو بكار مي برند، بسیار كم است!
همین گونه كه Thanks بیش از سپاسگزارم و Goodbye بسیار ساده تر از بدرود در دهان ها می چرخد. ما حتی به این هم بسنده نكرده ایم!

شوربختانه اين روزها مردم برگزاري جشن ها و مناسبت هاي بيگانه را نشانه ي تجدد، تمدن و تفاخر مي دانند.سفره ي هفت سين نمي چينند، ولي در آراستن درخت كريسمس كوشش مي كنند!جشن شب يلدا كه به بهانه ي بلند شدن روز، براي ستايش از بركات و نعمات خداوندي برگزار مي شده است را نمي شناسند، اما همراه و همزمان با بيگانگان روز شكرگزاري برپا مي كنند!همه چيز را درباره ي Valentine و چگونگي نامگذاريش مي دانند، ولي حتي نام “سپندار مذگان” به گوششان نخورده است.چند سالي است حوالي 25 بهمن ماه (14 فوريه) كه مي شود هياهو و هيجان را در خيابان ها مي بينيم. مغازه هايي كه كالاهاي كادوئي لوكس و فانتزي مي فروشند، غلغله مي شود. همه جا نام Valentine به گوش مي خورد. از هر بچه مدرسه اي كه درباره والنتاين مي پرسي مي داند كه “در قرن سوم ميلادي كه برابر مي شود با اوايل امپراطوري ساساني در ايران، در روم باستان فرمانروايي بوده است بنام كلوديوس دوم. كلوديوس عقايد عجيبي داشته است براي نمونه اينكه سربازي خوب خواهد جنگيد كه مجرد باشد. از اين رو زناشويي را براي سربازان امپراطوري روم قدغن مي كند.كلوديوس به اندازه اي بي رحم وفرمانش به اندازه اي قاطع بود كه هيچ كس ياراي كمك به ازدواج سربازان را نداشت.ولي كشيشي به نام والنتيوس(والنتاين)،پنهاني عقد سربازان رومي را با دختران محبوبشان جاري مي كرد.كلوديوس دوم از اين جريان آگاه مي شود و دستور مي دهد كه والنتاين را به زندان بيندازند. والنتاين در زندان عاشق دختر زندانبان مي شود .سرانجام كشيش به جرم جاري كردن عقد عشاق،با قلبي عاشق اعدام مي شود…بنابراين او را به عنوان فدايي وشهيد راه عشق مي دانند و از آن زمان والنتاين نمادي براي عشق مي شود!”


ولي كمتر كسي است كه بداند در ايران باستان، نه چون روميان از سه قرن پس از ميلاد، كه از بيست قرن پيش از ميلاد، روزي موسوم به روز عشق بوده است!
اين روز “سپندار مذگان” يا “اسفندار مذگان” نام داشته است. چگونگي بزرگداشتن اين روز به عنوان “روز عشق” به اين صورت بوده است كه در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و افزون بر اينكه ماه ها نام داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند. براي نمونه روز نخست “روز اهورا مزدا”، روز دوم، روز بهمن (تندرستي، انديشه) كه نخستين صفت خداوند است، روز سوم ارديبهشت يعني “بهترين راستي و پاكي” كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهريور يعني “شاهي و فرمانروايي آرماني” كه ويژه ي خداوند است و روز پنجم “سپندار مذ” بوده است. سپندارمذ فرنام (لقب) ملي زمين است. يعني گستراننده، پاك، فروتن. زمين نماد عشق است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود پناه مي دهد. از اين رو در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند. در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن مي شد، جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. براي نمونه شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت كه در ماه مهر، “مهرگان” ناميده مي شده است. همين گونه روز پنجم هر ماه سپندار مذ يا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.

هم اکنون در برخی جاها، به جای روز جشن اسفندگان (سپندارمذ) (پنجم) از ماه اسفند(سپندارمذ)، روز بیست و نهم بهمن را روز جشن سپندارمذگان می‌دانند. درباره پرسش بخاطر وجود دوگانگی‌ها باید گفت که جشن‌ها و فاصله‌های میان آنها در نوشته‌های کهن ایرانی دارای تعریف و اندازه‌های مشخصی است که به مانند دانه‌های یک زنجیر در پیوستگی کامل با یکدیگر هستند. تغییر جای یکی از آنها، موجب گسست همه این رشته خواهد شد؛ روز پنجم اسفند در همه گاه‌شماری‌های (تقویم های) ایرانی به عنوان روز جشن اسپندار مذگان شناخته می‌شود.
در این روز مردان به همسران خود هدیه می‌دادند. مردان زنان خانواده را بر تخت شاهی می‌نشاندند و از آنها پيروي می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند. این یک یادآوری برای مردان بود تا مادران و همسران خود را گرامی بدارند و چون یاد این جشن تا مدت‌ها ادامه داشت و بسیار باشکوه برگزار می‌شد همواره این آزرم و احترام به زن برای مردان گوشزد می‌گردید. این جشن هیچ ارتباطی به ولنتاین ندارد.هنوز نیز در برخی از گوشه های ایران زمین مانند اصفهان، پهله، ری و دیگر شهرهای ناحیه ی مرکز و غرب ایران، مراسم جشن اسفندگان همچون گذشته برگزار می شود، در این روز بانوان لباس و کفش نو می پوشند، زنانی که مهربان، پاکدامن، پرهیزگار و پارسا بوده اند و در زندگی زناشویی خود فرزندان نیک را به جامعه تحویل داده اند مورد تشویق قرار می گیرند و از مردهای خود پیش کش هایی دریافت می کنند. آن ها در این روز از کارهای همیشگی خود در خانه و زندگی معاف شده و مردان و پسران وظایف جاری زنانه را در خانه به عهده می گیرند.
این جشن را به نام جشن برزیگران هم مي شناسند . در روز اسفندگان چند جشن با مناسکی به‌خصوص برگزار می‌شده‌است. نخستین جشن مردگیران یا جشن مژدگیران بود که اختصاص به زنان داشت. در این روز مردان براي زنان هدیه‌ای خریداري و از ایشان قدردانی مي كردند. امروزه نیز بیشترین جنبه ي مورد تأکید در اسفندگان قدردانی از زنان است. در زمان گذشته [چنان که ابوریحان روایت کرده‌است] کارهای دیگری هم انجام می‌دادند چون آئین‌های جادوی برای دورکردن خرفستران ولي ابوریحان این آئین‌ها را تازه و نااصیل خوانده‌است.

آگاهي از فرهنگ ديگر كشورها”و “چيره شدن در برابر آن فرهنگ ها” دو گفته كاملا جداست.با چيره شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم ديگران، بي اينكه ريشه در خاك، در فرهنگ و تاريخ ما داشته باشد، اگر هم به جايي برسيم، جايي ست كه ديگران پيش از ما رسيده اند و جا خوش كرده اند!
براي اينكه مردمي در انديشه عقيم گردند، بايد هويت فرهنگي تاريخي را از آنان گرفت. فرهنگ مهم ترين عامل در زندگي، رشد، بالندگي يا نابودي مردمان است. هويت هر مردمي در تاريخ آن مردم نهاده شده است. اقوامي كه در تاريخ از جايگاه شامخي برخوردارند، كساني هستند كه توانسته اند به شيوه مؤثرتري؛ خود، فرهنگ و اسطوره هاي باستاني خود را معرفي كنند و زندگي خود را تا بلنداي يك افسانه بالا برند. آنچه براي امروزي ها و آيندگان داراي اهميت است، شمار مردم يك كشور و شمار سربازاني كه در جنگ كشته شده اند نيست؛ بلكه ارزشي است كه آن مردم در زرادخانه فرهنگي بشريت دارد.

ولنتاين يك سنت ايراني نيست ...
روز عشق را از ۲۵ بهمن (ولنتاين) به ۵ اسفند (سپندار مذگان ايرانيان باستان) تغيير خواهيم داد ...
۵ اسفند، روز عشق، روز سپندار مذگان شاد باد ...
ما مي توانيم آيين هاي فراموش شده ايران باستان را زنده كنيم


گل گل گل گل گل گل گل گل گل گل
بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل
خواندن مشخصات فردي http://ordibeheshtiha.ir
 
سپندار مذگان روز عشق ايرانيان باستان
مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي بازگشت به بالاي صفحه 
صفحه 1 از 1

صلاحيات هذا المنتدى:شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
انجمن‌ :: مطالب گوناگون :: فرهنگ و هنر-
پرش به: